ความจริงอีกด้านเพื่อนสนิทเล่า "เปาะยา" เสีียชีวิตบนรถไฟ

2020-04-03 11:10:38

ความจริงอีกด้านเพื่อนสนิทเล่า "เปาะยา" เสีียชีวิตบนรถไฟ

Advertisement

ความจริงอีกด้านเพื่อนสนิทเล่า "เปาะยา" เสีียชีวิตบนรถไฟติดโควิด-19 จบวิศวกรรมเครื่องกลจากสหรัฐอเมริกา เชื่อไม่ได้จงใจใอจามใส่คนที่ยืนอยู่ข้างหน้า

จากกรณีการเสียชีวิตของ นายอนันต์ สาเหาะ อายุ 57 ปี บนรถไฟเมื่อวันที่ 30 มี.ค. ที่ผ่านมา ภายหลังตรวจพบเชื้อโควิด-19 โดยก่อนเสียชีวิตพบว่า มีการไอใส่ชายคนหนึ่งด้วย  จากข้อมูลระบุว่า นายอนันต์มีประวัติเดินทางจากสุไหงโก-ลก ไปปากีสถานเมื่อวันที่ 23 มี.ค. เดินทางกลับประเทศไทย ลงสนามบินสุวรรณภูมิ 29 มี.ค. เดินทางกลับสุไหงโก-ลก โดยรถไฟวันที่ 30 มี.ค. และเสียชีวิตบนรถไฟ โดยผู้ป่วยรายนี้มีประวัติเป็นโรคเบาหวาน ความดันโลหิตสูงร่วมด้วย

ล่าสุดเมื่อวันที่ 3 เม.ย. ผู้ใช้เฟซบุ๊ก Abu Gibrel Jacob ได้โพสต์ข้อความถึง นายอนันต์ ระบุว่า  นายช่างเปาะยาที่ผมรู้จัก เมื่อวานทุกคนคงได้อ่านข่าวจากหลายๆสำนัก ที่ลงข่าวของ "ลุง" คนหนึ่งที่เสียชีวิตบนรถไฟที่ทับสะแกขณะเดินทางกลับบ้านที่สุไหงโก-ลก ผมอาจจะเขียนยาวหน่อยและขอให้ทนอ่านจนจบเพราะจะได้เข้าใจระบบนิเวศทางสังคมของสามจังหวัดด้วย ตอนแรกว่าจะไม่เขียนเพราะถือเป็นเรื่องไพรเวซี่ของผู้ที่จากไปแล้ว แต่พอดูคอมเม้นท์ในหลาย ๆที่ ทำให้อยากเขียนขึ้นมา บุรุษผู้นี้ชื่อตามบัตรคือนายอนันต์ แต่ในหมู่เพื่อนสนิทจะเรียกเปาะยา (เปาะ+ซาการียา) เป็นคนสุไหงโก-ลกอายุรุ่นเดียวกับผม สมัยเด็ก ๆไม่ได้สนิทกัน แค่ทักทายกันธรรมดาเพราะเคยเรียนอัลกุรอ่านที่เดียวกันแต่ในระดับ รร ประถมเรียนคนละโรง คนสุไหงโก-ลก ที่เกิดปี 05-06  จะรู้จักเขาดีในเรื่องความฉลาด เขาจะสอบได้อันดับต้นๆ ยังไม่ทันจบประถม หนุ่มเปาะยาข้ามฝั่งไปเรียนอีกประเทศ (อันนี้เป็นความสามารถพิเศษของคนชายแดนที่ข้ามฝั่งไปเรียนได้ คนที่อื่นเลียนแบบไม่ได้) ทำให้เราห่างเหินและขาดการติดต่อกันตั้งแต่นั้นมา และเขาจบประถมด้วยคะแนนข้อสอบกลางแบบดีเยี่ยม จนได้รับคัดลือกให้เข้าเรียนมัธยม mrsm pengkelan chepa เป็น รร ประจำชั้นเยี่ยม เพื่อนร่วมรุ่นคนหนึ่งก็คือ ดาโต้ะสรี มุคริส มาฮาเดร์ มุขมนตรีรัฐกือดาห์ สุดท้ายเปาะยาไปจบวิศวกรรมเครื่องกลที่สหรัฐอเมริกา

ผมมาเจอกับเปาะยาอีกครั้งเมื่อปึ ค.ศ1991 ในไซต์งานซ่อมทางสายจือลี - กือริก คือ ถนนที่ตัดผ่านยอดเขาตีตีวังษา( สันกาลาคีรี) ถนนที่เต็มไปด้วยโค้งปราบเซียนและยังมีช้างป่าเดินเพ่นพ่านตลอดเวลา เปาะยามาเป็นวิศวกรเครื่องจักรกล แต่ที่ทำให้ผมแปลกใจก็คือเขาต้องใช้ไม้พยุงใต้รักแร้ทั้งสองข้างในการเดินเหิน ผมเพิ่งรู้ก็คราวนี้แหละว่าเขาประสบอุบัติเหตรถจักรยานยนต์ล้มจนขาหักหัวเข่าเสีย

ทั้งๆที่ใช้ไม้เท้าไม้พยุงนี่แหละ นายช่างเปาะยาก็ยังสามารถที่จะปีนขึ้นไปตรวจถังไซโลปูนซีเมนต์และไซโลยางมะตอยได้ด้วยตนเอง ผมได้ร่วมงานกับนายช่างเปาะยาอีกสองไซต์งานในงานก่อสร้างถนนสายอีโปห์- คาเมรอนไฮแลนด์ ตอนนั้นตำแหน่งผมเริ่มใหญ่ขึ้นก็เลยมีโอกาสร่วมประชุมระดับบริหารไซต์งาน ก็เลยได้รับรู้ถึงระดับความสามารถในภาษาอังกฤษของนายช่างเปาะยาแบบแจ่มแจ้ง เวลาเขาพูด ถ้าเราปิดตาฟัง คงคิดว่ามีอเมริกันอัฟริกันมาร่วมประชุมด้วย

เราแยกกันอีกครั้งใน ปี 2000 นายช่างเปาะยาลาออกจากบริษัทในเครือที่ผมทำงานด้วยเพื่อร่วมงานก่อสร้างเขื่อนที่อุตรประเทศในอินเดียที่อิตาเลียนไทยได้งาน ถ้าจำไม่ผิดตามด้วยงานที่ลาวและจบด้วยงานเหมืองถ่านหินที่กาลิมันตันในอินโดนิเซีย ( ถ่านหินน่าจะเตรียมมาป้อนที่เทพา) และแล้วนายช่างเปาะยาก็ลาออกจากงานทั้งหมดกลับมาอยู่บ้านและเริ่มทำงานดะวะห์ประมาณสักห้าปีที่แล้ว เปาะยาเป็นคนโลว์โปรไฟล์ แม้จะจบนอกทำงานมีหน้ามีตา แต่เขาทำตัวสบายๆ นุ่งยีนส์เก่าๆใส่เสื้อยืดตราห่านและคาดผ้าขาวม้าที่เอวใว้ซับเหงื่อ ไม่สูบซิกาแลต แต่สูบยาเส้นห่อใบจากแบบคนงาน นายช่างน่าจะมีโรคเบาหวานมาตั้งแต่อายุ 30 ต้น ๆเพราะดื่มชากาแฟไม่ใส่นํ้าตาลตลอด

ถ้าไม่รู้จักเขาดี เปาะยาจะดูเป็นคนที่คบยาก แต่สำหรับผม เขาคือคนที่น่าคบคนหนึ่งและคบง่าย เปาะยาทำอาหารได้รสชาติมากโดยเฉพาะแกงเขียวหวาน พอเปาะยากลับมาอยู่บ้าน เราก็เจอกันบ่อยขึ้น เจอกันครั้งสุดท้ายเมื่อประมาณสักสองเดือนที่ผ่านมา แกแวะมาละหมาดมัฆริบที่มัสยิดที่ผมไปบ่อย เรายืนอยู่แถวหน้าสุด เปาะยาพิงไม้เท้าของเขาที่ตู้ข้างหน้า ขณะกำลังซูยุด ไม้เท้าเกิดล้มดังครืน ต้กใจกันทั้งแถว ครั้งนี้เป็นครั้งสุดท้ายที่เราได้เจอกัน

ในคลิปวิดีโอที่เอามาแชร์กันที่เปาะยาเดินเข้าช่องขายตั๋วรถไฟ บางคนถึงกับใส่ร้ายว่าเปาะยาจงใจใอหรือจามใส่คนที่ยืนอยู่ข้างหน้า ผมเป็นคนคิดบวก ลองเราเป็นเปาะยาบ้าง มือข้างหนึ่งจับกำถือไม้คํ้าซึ่งเป็นมือข้างที่ถนัด แล้วเวลาจะจามนี่ จะคิดได้ทันหรือ เราคนปกติบางทีก็ปล่อยแม่งออกมาแบบนั้นแหละ และอีกอย่างก็คือ มุมกล้องทำให้ดีเป็นร้ายได้ทันที อันนี้คนใช้กล้องเขาจะเข้าใจดี ตอนที่ได้รับข่าวการเสียชีวิตของเขา ยังคิดว่าเขากลับมาจากโยที่อินโดนีเซีย เพิ่งรู้จากข่าวนี่แหละว่าเขาเดินทางมาจากปากีสถาน พร้อมกับเอกสาร fit to fly แต่ก็มีคอมเม้นท์เหยียดๆตามกันมา หลับให้สบายน่ะนายช่างเปาะยา อัลลอฮ์รักท่าน จึงดึงท่านมาทำงานดะวะห์ในบั้นปลายชีวิต

ขอบคุณเฟซบุ๊ก  Abu Gibrel Jacob

แท็กที่เกี่ยวข้อง